Osteochondrose wordt gewoonlijk dystrofische veranderingen in het bot en bindweefsel van de wervelkolom genoemd. De wervelkolom blijkt niet in staat om normale belastingen aan te kunnen - en dit komt vooral tot uiting in het optreden van pijn, die aanvankelijk vaag wordt uitgedrukt, maar na verloop van tijd steeds intenser wordt.
Belangrijkste symptomen van de ziekte
Thoracale osteochondrose is een ziekte die meestal op volwassen leeftijd verschijnt en zich lange tijd niet volledig manifesteert. Dit komt door het feit dat de thoracale wervelkolom op natuurlijke wijze wordt ondersteund en gefixeerd door de ribben - daarom zijn de tussenwervelschijven voorzien van een goede bescherming.
Bij deze ziekte wordt de kern van de tussenwervelschijf dunner en droogt deze uit, het vezelige weefsel eromheen begint te verslechteren en het kraakbeenweefsel ondergaat negatieve veranderingen. De wervelkolom blijkt niet in staat om normale belastingen aan te kunnen - en dit komt vooral tot uiting in het optreden van pijn, die aanvankelijk vaag wordt uitgedrukt, maar na verloop van tijd steeds intenser wordt. Bij aanzienlijke stress - een zittende levensstijl, zittend werk, constante stress, een slechte houding en rugletsel - beïnvloedt osteochondrose echter vroeg of laat het thoracale gebied. De ziekte wordt als zeer gebruikelijk beschouwd: elke derde volwassene lijdt eraan.
Wat zijn de symptomen van thoracale osteochondrose? Allereerst bij het optreden van pijn, waaronder:
- interscapulaire en intercostale neuralgische lumbago;
- pijn in de linkerkant van de borst;
- pijn in de handen, die erger wordt als ze worden opgetild en helemaal tot aan de vingertoppen reikt;
- pijn bij het bukken;
Bovendien kan thoracale osteochondrose zich uiten in gevoelloosheid - niet alleen in de borstkas, maar ook in verschillende delen van het lichaam. Soms leidt osteochondrose tot spraakstoornissen en soms zelfs tot een schilferige huid, broze nagels, jeukende huid en spijsverteringsstoornissen.
Pijn bij osteochondrose van de borst kan zich op verschillende manieren manifesteren. Soms zijn dit milde stekende of doffe pijnen die zich in de late namiddag manifesteren en verdwijnen na lichamelijke activiteit, bijvoorbeeld een korte wandeling. Dit is meestal hoe de beginfase van thoracale osteochondrose verloopt, wanneer de tussenwervelschijven nog niet diep zijn aangetast.
In de latere stadia van de ontwikkeling van de ziekte manifesteren pijnsymptomen zich vaak in de vorm van lumbago. De pijn is uitgesproken, acuut, interfereert met de normale ademhaling en onnodige bewegingen verergeren de situatie alleen maar. Vaak begint de lumbago na een lange periode van inactiviteit, bijvoorbeeld enkele uren achter een computer werken in een statische positie.
Een bijzondere "verraderlijkheid" van osteochondrose van het thoracale gebied is dat de ziekte zichzelf vakkundig kan vermommen als een tiental andere kwalen. Osteochondrose van de borstkas is heel gemakkelijk te verwarren met symptomen van longontsteking, angina pectoris, ischemie en een hartaanval. Soms lijkt de ziekte meer op nier- of leverkoliek, en worden spraakstoornissen en een gevoel van gevoelloosheid in verschillende delen van het lichaam zelfs verward met tekenen van een beroerte.
Bovendien worden fouten niet alleen gemaakt door de patiënten zelf, maar ook door ervaren artsen, wat de diagnose van de ziekte enorm bemoeilijkt. Osteochondrose van de borst is vooral moeilijk te herkennen in de vroege stadia - daarom wordt de diagnose vaak gesteld wanneer de ziekte al uitgesproken is en de chronische fase is ingegaan.
Ondertussen is een tijdige diagnose van thoracale osteochondrose van fundamenteel belang. Hierdoor kunt u onmiddellijk met de behandeling beginnen en de ontwikkeling van de ziekte vertragen, waardoor de pijnsymptomen die met de ziekte gepaard gaan aanzienlijk worden verminderd.
Waarom is thoracale osteochondrose gevaarlijk?
Osteochondrose van de thoracale wervelkolom vormt geen directe bedreiging voor het leven van de patiënt. Als dit echter wordt verwaarloosd, kan dit tot aanzienlijke complicaties leiden:
- het optreden van chronische intercostale neuralgie;
- thoracale hernia;
- compressie van het ruggenmerg in het beschadigde deel van de wervelkolom.
Geavanceerde osteochondrose van de wervelkolom komt tot uiting in scoliose; soms verspreidt de ziekte zich naar de halswervels en veroorzaakt stemverlies.
Bovendien kan een ernstige verzwakking van de wervelkolom in het thoracale gebied leiden tot vervorming van de interne organen van het peritoneum. Dit zal op zijn beurt hoogstwaarschijnlijk leiden tot allerlei aandoeningen van het spijsverteringskanaal: maag, pancreas, lever, nieren, galwegen.
Thoracale osteochondrose vereist een zorgvuldige behandeling, die zal helpen de ontwikkeling van de ziekte lange tijd te vertragen, complicaties te voorkomen - en in de vroege stadia de symptomen van de ziekte volledig te neutraliseren.
Hoe wordt de ziekte behandeld?
Welke methoden worden gebruikt bij de behandeling van thoracale osteochondrose? Allereerst wordt een gedegen diagnose gesteld, waarbij zowel onderzoek van de patiënt door een specialist als onderzoeken met moderne apparatuur plaatsvinden. Hierdoor kunt u nauwkeurig een diagnose stellen en ervoor zorgen dat het osteochondrose is en geen andere ziekte.
Na het stellen van een diagnose kan de arts de volgende therapiemethoden gebruiken:
- medicijnen gericht op het verlichten van pijnsymptomen;
- fysiotherapie, lasertherapie, acupunctuur en reflexologie;
- manuele therapie en therapeutische massage;
- een speciale cursus therapeutische oefeningen.
Bijna alle genoemde methoden zijn niet gericht op het elimineren van osteochondrose als zodanig, maar op het verlichten van ontstekingen en het verminderen van de ernst van de pijn. Eliminatie van pijn is het hoofddoel van de behandeling van borstosteochondrose. Tegelijkertijd kunnen manuele therapie en oefentherapie de wervelkolom ‘strekken’, waardoor de afstand tussen de wervels groter wordt en compressie wordt voorkomen. De patiënt moet echter regelmatig therapeutische oefeningen uitvoeren, anders levert het geen resultaat op.
In sommige, vooral ernstige gevallen, kan chirurgische behandeling van thoracale osteochondrose worden gebruikt. In een dergelijke situatie worden de aangetaste wervels vervangen door een prothese. Uit de praktijk blijkt dat de operatie bij ongeveer 50% van de patiënten effectief is.
Voor thoracale osteochondrose worden regelmatige reizen naar kuuroorden aanbevolen. In een sanatorium krijgt de patiënt een volwaardige complexe therapie, waarbij medicatie, fysiotherapeutische en gymnastiekmethoden worden gecombineerd - en voelt hij lange tijd een aanzienlijke verbetering in zijn toestand.
Volksremedies
In acute gevallen van de ziekte wordt aanbevolen om thoracale osteochondrose intramuraal te behandelen. Maar als de klachten niet ernstig zijn, is het niet nodig om naar het ziekenhuis te gaan. In dit geval wordt thuiszorg van fundamenteel belang. Het is niet alleen mogelijk, maar ook noodzakelijk om osteochondrose te behandelen met folkremedies - soms tonen ze niet minder effectiviteit dan officiële medische procedures.
Thuisbehandeling is op hetzelfde doel gericht: snelle verlichting van pijn en ontsteking, verlichting van de symptomen van de ziekte. Daarom worden bij de behandeling van osteochondrose met folkremedies afkooksels, zalven, kompressen en infusies van kruiden en planten gebruikt die een kalmerend, analgetisch en ontstekingsremmend effect hebben.
Welke medicinale mengsels worden aanbevolen om te zetten in plaats van thee en te drinken voor osteochondrose? Dit zijn kamille, calendula, salie, berkenbladeren, aardbeibladeren en rijpe viburnum. Bovendien kunnen deze mengsels met elkaar worden gemengd - een aromatische warme drank gemaakt van twee of drie verschillende kruiden geeft een merkbaar effect.
Afkooksels worden op dezelfde manier gebrouwen als thee: een eetlepel van een medicinale plant wordt in een glas heet water gegoten, doordrenkt en twee tot drie keer per dag intern geconsumeerd. Naast het nemen van pijnstillers en ontstekingsremmende kruiden, wordt aanbevolen om verzachtende infusies van moederkruid, lavendel en valeriaan te drinken - stress, onvermijdelijk tijdens het verloop van de ziekte, kan de symptomen verder verergeren.
Naast medicinale afkooksels worden baden met medicinale toevoegingen gebruikt - extracten van stinkende gouwe, weegbree en dennennaalden hebben bijvoorbeeld een kalmerende en verwarmende werking. Dit bad verlicht spierspasmen, verbetert de bloedstroom tussen ontstoken tussenwervelschijven en verwijdert ontstekingen.
Kompressen, zalven en wrijven worden niet aanbevolen voor gebruik tijdens perioden van acute pijn. Ze kunnen echter wel worden gebruikt tijdens een pauze in de ziekte. Inwrijven met mosterd-kamferzalf is bijvoorbeeld populair - 50 gram mosterd en kamfer worden verdund met 100 milliliter alcohol en 100 gram rauw eiwit, geroerd tot een gladde massa. De zalf wordt 's nachts gedurende twee weken op de rug aangebracht - de bovenkant van het behandelde gebied moet bedekt zijn met een wollen doek.
Wat te doen bij een exacerbatie?
Wat wordt beschouwd als een verergering van de ziekte? Deze term verwijst naar ernstige pijn. Als de patiënt merkbaar ongemak, de bekende lumbago en doffe pijn in de borststreek voelt, uitstralend naar het peritoneum, de onderrug en de armen, dan is het tijd om maximale aandacht aan uw ziekte te besteden.
Tijdens een exacerbatie wordt aanbevolen:
- vermijd onderkoeling en stress;
- blijf zo min mogelijk in stationaire posities, waarbij de belasting op de wervelkolom blijft bestaan;
- breng zachte kompressen en zalven aan op het getroffen gebied die geen al te hard effect hebben;
- masseer de getroffen gebieden zachtjes zelf, maar oefen geen sterke druk uit;
- zet de fysiotherapie zoveel mogelijk voort, maar alleen als dit niet tot meer pijn leidt.
Bij acute complicaties wordt ook bedrust aanbevolen. Als er ondraaglijke pijn optreedt, kan een ziekenhuisopname zelfs noodzakelijk zijn. Maar in de meeste gevallen kunnen exacerbaties van thoracale osteochondrose thuis worden gestopt, vooral als u een zacht regime combineert met het nemen van medicijnen die zijn voorgeschreven door een specialist.
De belangrijkste voorwaarde voor exacerbatie van osteochondrose is het gebrek aan fysieke activiteit. Ontstoken tussenwervelschijven hebben maximale rust nodig - dan kan de exacerbatie snel worden aangepakt.